|
وبلاگ علمی «خوش آمدید» 
درباره وبلاگ سلام به این بلاگ خوش اومدین. من علی هستم،متولد 18 اردیبهشت 1377 و کلاس سوم راهنمایی. امیدوارم از این بلاگ خوشتون بیاد. در نظر سنجی این بلاگ هم شرکت کنین. کامنت برام بزارین.((مطمئن باشین به کامنت هاتون توجه می کنم.)) از تمام مطالب هم دیدن کنین. برای صرفه جویی در وقت خودتون به موضوعات بلاگ در سمت راست مراجعه کنین. (((فقط نظر یادتون نره.))) ((تشکر)) ali.ghanbari.77@gmail.com مدیر وبلاگ : Ali مطالب اخیر
آرشیو وبلاگ نویسنده تقدیم به تنها صدف دریای دلم که به بیکرانگی اقیانوس عشق دلتنگش هستم دل به دلدار سپردن کار هر دلدار نیست،
من به تو جان میسپارم، دل که قابلدار نیست… اگر
باغ نگاهم پر ز خار است، گلم تاراج دست روزگار است
به چشمانت
قسم، با بودن تو، زمستانی ترین روزم بهار است . دل تمنا میکند تا من بسازم خانه ای /
عاشقان کی خانه دارند دل مگر دیوانه ای !؟ وقتی اورجینال به
دنیا اومدی... حیفه کپی از دنیا بری ....خودت باش ! شمع دانی به دم
مرگ به پروانه چه گفت؟ گفت ای عاشق بیچاره فراموش شوی... سوخت پروانه ولی خوب
جوابش را داد گفت طولی نکشد نیز تو خاموش شوی ماه به من گفت،اگر دوستت به تو پیامی نمی دهد چرا
ترکش نمی کنی؟ به ماه نگاهی کردم و گفتم آیا آسمان تو را ترک می کند زمانی که نمی
درخشی؟ اگر شارژی دهی بهر موبایلم /
بدان از دیدنت خیلی خوشحالم
وگر شارژ موبایلم را بگیری /
الهی تب کنی زودی بمیری ! گر جفای روزگار تکه کند قلب مرا، روی هر تکه نویسم اسم
زیبای تو را سودای دلم قسمت هر بی سر و پا نیست /
خوش باش که یک لحظه دلم از تو جدا نیست . . در خلوت من
جز تو کسی راه ندارد / رخسار فریبای تو را ماه ندارد
غمنامه ی من
غصه ی چشمان تو باشد / غیر از تو دلم دلبر دلخواه ندارد سه دوست صمیمی دارم ، سفارش کردم
تحویلت نگیرن ، غم ، حسرت و تنهایی ! وفا داری را باید از نیلوفر آموخت، دور هر شاخه
ای که می پیچه تا آخر عمرش در آغوشش میگیره خدایا هرکه را
دوست داری به او بیاموز که عشق از زندگی کردن برتر است و هرآنکه را دوست تر می
داری بیاموز که دوست داشتن از عشق نیز والاتر است... بجز
دستت ندارم یار دیگر / بجز آیینه بازی کار دیگر چو بستی چشم را آیینه
بشکست / نگاهم کن فقط یک بار دیگر شب
در خم گیسوی تو عابر میشد / با هر نفست بهار ظاهر میشد ای فلسفه ی شگفت ، افلاطون
هم / با دیدن چشمان تو عاشق میشد من
و باران، من و دریا، من و تو / من و شببو، من و فردا، من و تو دوباره عاشقی را میسراییم
/ من و مجنون، من و لیلا، من و تو نه تو بی منی و نه من بی تو هستم / تو مال من و من
در قلب تو هستم من یاد خوش دوست به دنیا
ندهم / لبخند خوشش به حور رعنا ندهم گر یاد کند مرا هر از
گاهی چند / گرد رخ وی به چشم بینا ندهم بوی شوم امتحان آید همی, یار
صفر مهربان آید همی ما ز تعلیم وتعلم خسته ایم،دل
به امید تقلب بسته ایم مابرای کسب مدرک آمدیم،نی برای درک
مطلب آمدیم ! گاه باران همه
دغدغه اش باغچه نیست ،گاه از غصه ی تنها شدنش می بارد هیچ وقت از خدا نخواه که تمام دنیا رو بهت بده
فقط بخواه کسی رو بهت بده که تو رو به تمام دنیا نده هرقدر
رفاقت بکنم می ارزی / اظهار صداقت بکنم می ارزی آنقدر عزیزی تو برایم ای دوست
/ صدبار که یادت بکنم می ارزی از یاد تو غافل نشدم یادم باش / بی یاد تو عاشق
نشدم یادم باش /با لطف تو، بودن من معنی شد / بی لطف تو من هیچ شدم یادم باش زین شاخه به آن شاخه پریدن ممنوع /در ذهن بجز
تو آفریدن ممنوع / غیر از تو ورود دیگران در قلبم / عمرا،ابدا،هیچ،اکیدا ممنوع در کلبه ی کوچکی که شعله ی وجود تو فانوس آن
باشد سردی زمستان معنایی ندارد تقدیم به آنکس که به رسم جاده خیلی دور است ولی
به رسم دل با او فاصله ای نیست شکسپیر میگوید : هراز گاهی برای آنکه دوستش
داری نشانه ای بفرست تا به یادش آوری که هنوز برایت عزیز است و این آن نشانه است دم اونایی که تو قحطی محبت ته قلبشون مثل نگاهشون بوی محبت میده گرم تو فکر نکن سکوت من ذکر فراموشی توست / بدان هر
لحظه دلم در همه جا به یاد توست باران برای کسی تکراری نیست هر وقت ببارد دوست
داشتنی است و تو ، بارانی فدای رفیقی که رو طاقچه ی دلش گاهی عکس مارو هم دستمال میکشه امروز
باهم بودن را تجربه میکنیم و فردا به یاد هم بودن را . پس امروزمان را زیبا کنیم
به حرمت خاطرات فردا شاید آن روز که سهراب نوشت؟ تا شقایق هست زندگی باید
کرد... خبری از دل پر درد گل یاس نداشت... باید این جور نوشت؟ هر گلی هم باشی چه شقایق
چه گل پیچک و یاس زندگی اجباریست... پا میکشم از کوچه های همجواری / یعنی دگر اینجا ندارم اعتباری با این همه دل به دستت می سپارم / شرمنده ام جز این ندارم یادگاری . . . مصرعی
از قلب من ، با مصرعی از قلب تو / شاه بیتی میشود در دفتر و دیوان عشق در فصل تگرگ عاشقت میمانم / با ریزش برگ عاشقت میمانم هر چند تبر به ریشه ام میکوبی / تا لحظه مرگ عاشقت میمانم . . . با تو بر مرغان دریایی امیرم / بی تو در زندان تنهایی اسیرم با تو در کاخ وفا ارباب عشقم / بی تو در کوه جفا سنگی حقیرم . . . امشب به رسم عاشقی یادی ز یاران میکنم / در غربتی تاریک و سرد ، از غم
حکایت میکنم / امشب وجودم خسته است ، از سردی دلهای سرد / آیا تو هم در یاد من هستی در
این شبهای درد ؟ دلا در عاشقی ثابت قدم باش / که در این ره نباشد کاری بی اجر دلم رفت و ندیدم روی دلدار / فغان از این تطاول ٬ آه از این زجر . . . اگر پیراهن یوسف علاج درد یعقوب است / علاج درد
ما هم دیدن یاران محبوب است . استعداد عجیبی در شکستن داری.... قلب...غرور...پیمان... استعداد عجیبی
در نشستن دارم.... به پای تو...به
امید تو...در انتظار تو خبر به دورترین
نقطه جهان برسد نخواست او به من
خسته بی گمان برسد شکنجه بیشتر از
این که پیش چشم خودت کسی که سهم تو
بوده به دیگران برسد آنکه دستور زبان
عشق را بی گزاره در
نهاد ما نهاد خوب می دانست
تیغ تیز را در کف مستی نمی
بایست داد ما با دلمان
هنوز مشكل داریم صد سنگ بزرگ در
مقابل داریم معشوق خودش می
بُرد و می دوزد انگار نه انگار
كه ما دل داریم ! هم رنگ تمام آرزوهای منی/ غارتگرجان ومال و
دنیای منی بی تونفس کشیدنم ممکن نیست/ساده بگویم که همه
دنیای منی . . . عشق بعضی وقت ها از درد دوری بهتر است/بی
قرارم کرده و گفته صبوری بهتر است توی قرآن خوانده ام ، یعقوب یادم داده
است/دلبرت وقتی کنارت نیست ، کوری بهتر است . . . تو را ای گل کماکان دوست دارم / به قدر ابر و
باران دوست دارم کجا باشی کجا باشم مهم نیست / تو را تا زنده
هستم دوست دارم . .
. مه شب مرغ دلم بر سر دیوار تو بود / میپرد از
قفس و عاشق دیدار تو بود خبرت هست که از خوبی خود بی خبری / به خدا
خوبتر از خوبتر از خوبتری . . . زیبایی
عشق به سکوت است نه فریاد ، پس با تمام سکوتم دوستت دارم . .
. عشق یعنی جسم و جانم مال تو / عشق یعنی پرسش
از احوال تو عشق یعنی از خودم من خسته ام / عشق من ، به تو
دل بسته ام . . . دلم در حلقه غمها نشسته / زبانم بسته و
سازم شکسته وجودم پر ز شعر عاشقانست / تورا می
خواهم و این ها بهانست . . . دلبرا هر طرفی در طلبت رو کردم/هر چه گل بود
به عشق رخ تو بو کردم آفتابا به سر عاشق دلخسته بتاب/تا نگویند که
بیهوده هیاهو کردم . .
. دل نزد تو است اگرچه دوری ز برم / جویای توام
اگر نپرسی خبرم خالی نشود خیالت از چشم ترم / در قلب منی
اگرچه جای دگرم . . . پیوسته دلم دم به هوای تو زند / جان در تن من
نفس برای تو زند گر بر سر خاک من گیاهی روید / هر برگی
از آن بوی وفای تو زند . . . گفتم به گل زرد چرا رنگ منی ، افسرده و دلتنگ
چرا مثل منی من عاشق اویم که رنگم شده زرد ، تو عاشق کیستی
که هم رنگ منی . . . سراسر
خواب من کابوس، کابوس / ندارم در شبم فانوس، فانوس به
دل آمد بگویم من تو را دوست / ولی لب وا نشد، افسوس، افسوس . . . عقل
گفت که دشوارتر از مردن چیست؟ عشق فرمود فراق از همه دشوارتر است . . . دلداری ترکه به عیـــالش : مهم نیست که قشنگ نیستی ! قشنگ اینه که مهم نیستی چندیست که عشق تحقیر شده است / و هی با کلمات نامربوط تعبیر شده است گناه ، هوس ، بازیچه / چون قفل به گردنش زنجیر شده است دوستان
لینکستان
صفحات جانبی آمار وبلاگ
امکانات جانبی |
|